(Sathish Thottassery)

കേശവൻ അന്നും ഉച്ചക്ക് ചുട്ട പപ്പടവും കൂട്ടി കഞ്ഞിയും കുടിച്ചു കൈ കഴുകി ട്രൗസറിന്റെ മൂട്ടിൽ തുടച്ച് അടുക്കളയിൽ നിന്നും പോകുന്നത്‌ രാശമ്മ ചേച്ചി കണ്ടതാണ്. ചെക്കനെ ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും കാവേരിമുത്തി അവന്റെ ഇടത്തെ ചെവിക്കു പിടിച്ചു രണ്ടുമൂന്നു് തിരുമ്മു തിരുമ്മി തലയിൽ ടെ ടെ ന്നു  ചൊട്ടുന്നതിനോട് എല്ലാവർക്കും എതിർപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

മുത്തി ഈർക്കിലി പരുവമാണെങ്കിലും ചൊട്ടിനു നല്ല അമരമായിരുന്നു. പിന്നെ സരസ്വതി വാക്കും, പ്രാക്കും അകമ്പടി ഉള്ള കാരണം ചൊട്ടുശബ്ദം കേൾക്കണമെങ്കിൽ അതീവ ജാഗരൂകരായിരിക്കണം.

അമ്മയില്ലാത്ത കുട്ടിയാണെന്ന പരിഗണന തീരെ ഇല്ലായിരുന്നു. അമ്മയില്ലാത്ത കുട്ടിക്ക് സാധാരണയിൽ കവിഞ്ഞ ലാളനയും സ്നേഹവും കിട്ടേണ്ടതാണെന്ന അറിവ് മുത്തിക്ക്‌ ഇല്ലാതെ പോയതെന്താണ് എന്ന് പലപ്പോഴും ഓർത്തിട്ടുണ്ട്. മണ്ടയിൽ മർദ്ദനമേൽക്കുമ്പോഴും കേശവൻ കമാന്നൊരക്ഷരം മിണ്ടാറില്ല. വേദന കൊണ്ട് കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ മുത്തുകൾ ഇറ്റിറ്റു വീഴുമ്പോഴും പാവം കേശവൻ മൗനിയായിരിക്കും. ബാല്യം ഇത്രയേറെ വേദനാപൂർണ്ണമായിട്ടും കേശവന് ആരോടും പരാതിയോ പരിഭവമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് പെങ്ങൾ ദേവിയുമായി തല്ലുണ്ടാക്കുമെന്നല്ലാതെ കേശവൻ ശാന്തനും ലേശം അമാന്തക്കാരനും നിർദ്ദോഷിയുമായിരുന്നു. പെങ്ങൾ ദേവി സ്നേഹപൂർവ്വം "ഉണ്ണീഷ്ണാ" ന്നെ വിളിക്കൂ. ദേഷ്യം വരുമ്പോൾ ചൊക്കറേ, കൊശവ എന്നെല്ലാം വിളിക്കും. അത് കാര്യം വേറെ. അന്നും കഞ്ഞിക്കു മുൻപ് ചില്ലറ കശ പിശ ഉണ്ടായി എന്നുള്ളത് സത്യമാണ്. തെറ്റ് ആരുടെ പക്ഷത്തായാലും മുത്തിയുടെ കൈ കേശവശിരസ്സിനെ ലക്‌ഷ്യം വെച്ചേ നീങ്ങുകയുള്ളു. എന്തോ കാന്തവും ഇരുമ്പും പോലെ ഒരു അട്ട്രാക്ഷൻ. അന്നത്തെ ചൊട്ടു കൊണ്ട് മുഴച്ച മൊട്ടത്തല തടവിക്കൊണ്ട് പോയ കേശവനെ കാണാനില്ല എന്ന വാർത്തയാണ് പിന്നെ കേട്ടത്.

വീട്ടുകാർ കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും   നെഞ്ചത്തടിയും നിലവിളിയും തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് തോട്ടശ്ശേരി നിവാസികൾ വിവരം അറിയുന്നത്. പിന്നെ ഒറ്റക്കും സംഘം ചേർന്നും അന്വേഷണം ആയി. ചെക്കൻ വല്ല കടുംകൈയും ചെയ്തിരിക്കുമോ എന്ന ശങ്ക എല്ലാവരെയും അലട്ടി. വാട്ടർ വർക്‌സിലും ചാമിയാരുടെ തോട്ടത്തിലും എല്ലാം തിരഞ്ഞിട്ടും കേശവന്റെ പൊടിപോലും കിട്ടിയില്ല. ഓട്ടത്തിനിടയിൽ പാറുക്കുട്ടിമുത്തി വീണു കൈയിന്റെയും കാലിന്റെയും മുട്ട് ചിരകി ചോരപൊടിച്ചു. പടിക്കലെ രാമേട്ട ഇടത്തെ കയ്യിന്റെ ചൂണ്ടു വിരലിനും നടുവിരലിനും ഇടയിലെ ഗ്യാപ്പിൽ കൂടി മുറുക്കി തുപ്പി വളമടയിൽ മുളങ്കോലിട്ടു കുത്തി തിരച്ചിൽ തുടങ്ങി. അപകടം മണത്ത ബപ്പിനായ വയ്യെങ്കിലും കഴിയാവുന്നത്ര ഉച്ചത്തിൽ കുരച്ചു കൊണ്ടും വാലാട്ടി കൊണ്ടും വലംകാൽ കൊണ്ട് ഇടയ്ക്കു ചൊറി മാന്തി കൊണ്ടും തിരച്ചിലിനു ഐക്യദാർഡ്ഡ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു. കുഞ്ചു മുത്തിയുടെ നാമജപം അന്ന് ആദ്യമായി ശബ്ദരൂപം കൈക്കൊണ്ടു. നാരായണ മാമ ഉച്ചയുറക്കം ഉപേക്ഷിച്ചു.ചെക്കനെ കണ്ടുകിട്ടിയാൽ കുറുമ്പ ഭഗവതിക്കൊരു കടും പായസം കഴിക്കാമെന്ന് നേർന്നു. അച്ഛേമ കിണറ്റിൽ നിന്നും കുമിള വരുന്നത് കണ്ടു എന്ന് പറഞ്ഞു മുങ്ങൽ വിദഗ്ധൻ ചീർമ്പനെ വിളിക്കാൻ സദാനന്ദനെ തലവട്ടാം പാറക്ക് ഓടിച്ചു.  തങ്കോച്ചേമ വേലി ചാടുന്നതിനിടയിൽ മുണ്ടു കീറി വണ്ണക്കാലിൽ മുള്ളു കൊണ്ട് ഈശ്വരാ.. ഗുരുവായൂരപ്പാന്നു പറഞ്ഞു കൂക്കി വിളിച്ചു. എന്തിനു പറയുന്നു സിംഹം മുത്തശ്ശൻ വരെ ധൈര്യം എവിടന്നൊക്കെയോ ചോർന്നൊലിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി സ്തബ്ധനായി നോക്കിനിന്നു. പിന്നെ എല്ലാവരും ഒന്ന് രണ്ടു മണിക്കൂർ നേരത്തെ സമഗ്രവും സമ്പൂർണവുമായ തിരച്ചിൽ നിർത്തി വാട്ടർ വർക്‌സിനു മുൻപിൽ ഊഹാപോഹങ്ങളുടെ കൊടുമുടി കയറവെ അത് സംഭവിച്ചു. 

വീട്ടിലെ കട്ടിലിനടിയിൽ ദുരുദ്ദേശങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ വെറുതെ കിടന്നുറങ്ങിയ കേശവൻ ഉണർന്നപ്പോൾ ആരെയും കാണാതെ ഇതെന്തു കഥ എന്നാലോചിച്ചു കണ്ണും തിരുമ്പി ആൾക്കൂട്ടത്തിലെത്തി. കേശവ ശിരസ്സ് ലക്ഷ്യമാക്കി നീളാൻ തുടങ്ങിയ കാവേരിമുത്തിയുടെ വലംകൈ അന്നാദ്യമായി നിഷ്ക്രിയമാകുകയും ഉദ്ദിഷ്ട കാര്യത്തിൽ നിന്നും പിൻവാങ്ങുകയും ഉണ്ടായി.

Add comment

Submit